تواضع: وفعت و تکبر: ذلت

بسم الله الرحمن الرحیم

عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَا مِنْ عَبْدٍ إِلَّا وَ فِی رَأْسِهِ حَکَمَةٌ وَ مَلَکٌ یُمْسِکُهَا فَإِذَا تَکَبَّرَ قَالَ لَهُ اتَّضِعْ وَضَعَکَ اللَّهُ فَلَا یَزَالُ أَعْظَمَ النَّاسِ فِی نَفْسِهِ وَ أَصْغَرَ النَّاسِ فِی أَعْیُنِ النَّاسِ وَ إِذَا تَوَاضَعَ رَفَعَهَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ثُمَّ قَالَ لَهُ انْتَعِشْ نَعَشَکَ اللَّهُ فَلَا یَزَالُ أَصْغَرَ النَّاسِ فِی نَفْسِهِ وَ أَرْفَعَ النَّاسِ فِی أَعْیُنِ النَّاسِ[1].

وسائل الشیعة ؛ ج‏15 ؛ ص376

امام صادق علیه السلام فرمودند:

هیچ بنده ای نیست جز این که بر سرش نگهبانان و ملکی قرار دارد که او را حفظ می کنند؛ پس هرگاه تکبر کرد، به او می گویند: خوار شو که خداوند خوارت ساخته و این بنده دائما در چشم خود بالاترین مردم و در انظار مردم، خوارترین است، و هرگاه تواضع کند به او گویند: سرفراز باش که خدا تو را بلند مرتبه گردانیده؛ پس او کوچکترین مردم در چشم خود و بالاترین مردم در چشم دیگران است.

می گویم:

ما خیلی وقتا دنبال چیزایی میگردیم که خیال می کنیم راهش همینه! میخوایم محبوب باشیم، خودمونو بزرگتر از همه می بینیم! ولی اگه جلوی امامای معصوممون زانو بزنیم میگن راش این نیست، خودمونو پایین ببینیم، پیش همه بزرگ میشیم!

برای درستی این حدیث فقط کافیه به اطراف خودمون یه نگاه بندازیم! واقعا این طور نیست؟!


[1] - شیخ حر عاملى، محمد بن حسن، تفصیل وسائل الشیعة إلى تحصیل مسائل الشریعة، 30جلد، مؤسسة آل البیت علیهم السلام - قم، چاپ: اول، 1409 ق.

/ 0 نظر / 9 بازدید